BestemmingEgypteMeer geschiedenis per kilometer dan waar ook

Iedereen zegt dat Luxor indruk maakt. Dat is ook zo. Maar wat niemand mij had gezegd: hoe nieuw het lijkt. En dus werd ik daar iemand die vragen stelt. Niet de grote, maar de kleine. Wie hield de lonen bij van tienduizend werklieden? Hoe kreeg men verf op een plafond van twintig meter hoog? Waarom is het rood na drieduizend jaar nog rood? Een beschaving die haar eigen bouwverslag in steen zette.   Caïro stelde mij andere vragen. Hoe zestien miljoen mensen samenleven, bijvoorbeeld. Het antwoord vond ik in de straten: koffiehuizen die nooit sluiten, een bazaar waar al zeshonderd jaar wordt afgedongen, de Nijl er dwars doorheen. Intens en druk, maar begin er gerust uw reis. De piramides liggen gewoon aan de rand. Op het water vielen mijn vragen helemaal stil. Met een felucca, zo'n houten zeilbootje zonder motor, werd het landschap zelf het verhaal: oevers, palmen, dorpen die voorbijschuiven. En aan de Rode Zee kozen we voor een privéboot, vroeg in de ochtend. We doken tussen een grote groep dolfijnen. Ik hoor ze nog. Magisch. Wat mij buiten de gekende plekken het meest bijblijft, is de vriendelijkheid. Oprecht, zonder dat er iets tegenover moet staan. Ook dat is Egypte. Blijft er één vraag over en die is aan u: wanneer gaat u zelf kijken?