BestemmingAustraliëZoveel ruimte, zo weinig haast

Ik heb me nergens zo klein gevoeld als in het midden van Australië. En zelden zo vrij. Dit is geen land dat ik bezocht, het is een continent dat me overdonderde. Voor mij begon het bij Uluru. Ik zag de rots bij zonsondergang van kleur wisselen, van oker over koper naar dieprood. Uluru is het spirituele hart van het land. Het respect voor de voorouders hoorde ik in de verhalen van de Aboriginal-gidsen en ik zag het terug in galerijen vol Aboriginal-kunst. Mijn best bewaarde geheim van Australië? De westkust, Ningaloo Reef. Minder bekend dan het Great Barrier Reef, minder aangetast en zinderend van leven. Ik zwom er met walvishaaien. Het mooiste wat ik ooit deed. Ik gleed er het water in tussen zeeleeuwen en schildpadden, en omdat die westkant nauwelijks bereisd is, vond ik stranden waar ik enkel mijn eigen voetstappen zag. De steden zijn dan weer werelden op zich. Sydney leeft rond strand en surf, met dat bekende silhouet van het Operagebouw boven de haven. Melbourne is artistieker: verscholen koffiebars, graffitisteegjes, een straatmuzikant op elke hoek. En trok ik het binnenland in, dan wachtte de outback, waar afstand een andere betekenis krijgt en het rode stof opstuift. Wat overal bleef hangen, is die Australische kalmte. Niemand haast zich. Een gesprek ontstaat vanzelf. 'No worries' is er een manier van leven. Na een week betrapte ik mezelf erop dat ik het overnam. Ik probeer het nog altijd vast te houden.